زنبورهای عسل به جای گرد ساختن حفره های لانه خود آنها را به شکل شش ضلعی در می آوردند تا دیواره مابین هر سلول بیشترین مقاوت را در مقابل فشار داخلی و خارجی داشته باشد و این همان نکته ایست که به تولید کننده های قلاب اجازه داد تا با یک مفتول نه چندان ضخیم بتوانند دهنه قلاب را بیشتر از قبل باز کنند بدون آنکه نگران باز شدن قلاب در حین مبارزه با سنگین ترین ماهی ها باشند.
